Πρώτος και πάλι ο Άσπρος.

 Διαρκής Δραστηριότητα.

Κοινωνική προσφορά

 

 Τρεις κυρίες, ενεργά Μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Άσπρου και Μέλη της Τράπεζας Αίματος.

Από αριστερά Βάσω Βουζελάκη(αιμοδότησε), Ιωάννα Βασιλειάδου (μας έφερε τον γιό της Αντώνη, ο οποίος Αιμοδότησε) και Πανωραία Καλαϊτζή (ιδρυτικό Μέλος της Τράπεζας μας). Και οι 3 όπως πάντα έφεραν και κεράσματα για τους αιμοδότες.

 
   Την Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026 πραγματοποιήθηκε για άλλη μια φορά με επιτυχία η 38η Εθελοντική Αιμοδοσία των Μελών της ¨Τράπεζας Αίματος" Άσπρου - Αξιοχωρίου, στο Πολιτιστικό Κέντρο του Άσπρου.

  Για άλλη μια φορά συγκινητική η ανταπόκριση των εθελοντών που προσήλθαν και πρόσφεραν λίγο από το αίμα τους για τον πάσχοντα συνάνθρωπό μας, παρά τις ιώσεις και τις κοινωνικές υποχρεώσεις, που εμπόδισαν αρκετούς να αιμοδοτήσουν.

 

  Τα αιμοδοτήσαντα μέλη: 

Αδαμίδης         Αδάμ (Αξιοχώρι)

Βασιλειάδης    Αντώνης

Βασιλείου        Χαρά (Γουμένισσα)

Βουζελάκη       Βάσω

Γεωργιτσάρας  Γεώργιος

Γουδαμάνος     Κώστας

Ευαγγελινός     Γεώργιος

Ιβανούδης        Βασίλης (Ζάκυνθος)

Κέρος               Μανώλης

Κιγκαρίδου      Μάρθα (Γοργόπη)

Κόκκινος         Βασίλης

Μάγγος            Σταύρος

Μέτα                Αρτούρ (Αξιοχώρι)

Μουστακίνης   Χρήστος (Γουμένισσα)

Μπουρίμ           Τζόλι

Σαούλης           Δημήτριος

Ταρπάγκου       Γεωργία (Γοργόπη)

Ταχτατζόγλου   Κατερίνα (Αξιοχώρι)

Χατζίδης           Βασίλης (Πολύκαστρο)

 

Η αρχή της αιμοδοσίας για 3η συνεχόμενη φορά, ξεκίνησε από την Ζάκυνθο, με την αιμοδότηση του Βασίλη Ιβανούδη (23/1/2026), ιδρυτικού Μέλους της Τράπεζας (Α.Μ. 03).

 Ευχαριστούμε τον γιατρό κο. Τριανταφυλλίδη Γεώργιο και τις κυρίες Κωτσαρή Άννα και Καρασαρίδου Κυριακή του Τμήματος Αιμοδοσίας του Ν.Γ. Νοσοκομείου Κιλκίς για την άψογη για άλλη μια φορά συνεργασία τους.

  Ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ στις κυρίες Βασιλειάδου Ιωάννα, Βουζελάκη Αλεξία, Βουζελάκη Βάσω, Γιαννακίδου Σταυρούλα, Γιώρτσου Μαρία, Δελησταύρου Ζωή, Ζαβουδάκη Γεωργία, Καλαϊτζή Πανωραία, Καρυοφυλλίδου Λίνα, Μενεξιά Κυριακή, Παρπουτσιάδου Ντίνα, Συκούδη-Γαϊτανάκη Στέλλα, Τσιτουρούδη Γεωργία, Τύπη Χρύσα και τους κύριους Παναγιωτίδη Γεώργιο (Σ-Μ), Παπαδόπουλο Στέργιο, Σιάνα Ιωάννη, Σταματάκη Φάνη, Χαμουρούδη Σάκη (Εντυποδημιουργία) και τον Μαυρομάτη Παναγιώτη(Τεχνικό Γραφείο) μόνιμο χορηγό της Τράπεζας Αίματος (κάλυψη δαπάνης έντυπου υλικού, Αφίσες κ.α.)
 

 Τέλος ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στις κυρίες Σταυρούλα Γιαννακίδου (Πρόεδρο της Τ.Κ. Άσπρου) και Χρύσα Τύπη (Μέλος του Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου "Ανατολική Ρωμυλία" Άσπρου) οι οποίες είναι και μέλη της Τράπεζας Αίματος, για την διαρκή παρουσία και βοήθειά τους, σε όλη τη διάρκεια της διεξαγωγής της Αιμοδοσίας.

 

Σταυρούλα Γιαννακίδου                           Χρύσα Τύπη

  Η επόμενη Αιμοδοσία της Τράπεζάς μας (39η) θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026 στο Ενοριακό Πνευματικό Κέντρο του Αξιοχωρίου.

 Όσοι από τα Μέλη επιθυμούν να αιμοδοτήσουν μπορούν να το κάνουν κάθε μέρα, προσερχόμενοι σε οποιοδήποτε Κρατικό Νοσοκομείο δηλώνοντας για την Τράπεζά μας, με κωδικό αριθμό 11688

Πολιτισμός. Ποιότητα ζωής.

  44 χρόνια από το 1982, έτος ίδρυσης του Πολιτιστικού Συλλόγου "Ανατολική Ρωμυλία" Άσπρου. 44 χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας, παρουσίας, δράσης και προσφοράς, στην τοπική μας κοινωνία, του Άσπρου, του Δήμου μας και όχι μόνον. Με κορυφαία εκδήλωση το "Καρναβάλι του Άσπρου", ένα από τα μεγαλύτερα στην Κεντρική Μακεδονία.

  Με τμήματα, χορευτικά, χορωδία, θεατρικό, λαογραφικό μουσείο, τράπεζα αίματος, κ.α. Τι να πρωτοθαυμάσεις και ποιους να πρώτοσυγχαρείς, τα Μέλη του εκάστοτε Δ.Σ. και όλους τους κατοίκους του Άσπρου που στηρίζουν και συμμετέχουν σε κάθε εκδήλωση.

 Γενάρης του 2026, με 2 θεατρικές παραστάσεις, σε Άσπρο (10-01-2026) και Πολύκαστρο (20-01-2026), γιορτή της "Μπάμπως" (11-01-2026), κοπή Βασιλόπιτας (18-01-2026), 38η Αιμοδοσία (25-01-2026), αλήθεια ποιος άλλος Σύλλογος, σε όλο το Νομό μας πραγματοποίησε τόσες επιτυχημένες από κάθε πλευρά εκδηλώσεις Πολιτισμού, σε λιγότερο από ένα μήνα; Παράδειγμα προς μίμηση.

 

 

 

Αριστερά η ψυχή της Θεατρικής ομάδας "Κώστας Βάρναλης", του Πολιτιστικού Συλλόγου "Ανατολική Ρωμυλία" Άσπρου, κα. Ολυμπία Κηπουρίδου και όλα τα Μέλη του Θεατρικού τμήματος, από την παράσταση στο Πολύκαστρο.     

  Ο Πολιτισμός δίνει ποιότητα στη ζωή μας

 και ο Άσπρος το γνωρίζει καλά.

 

 

Βασίλης Αθανασιάδης      

 

 

Υπ. Συντονισμού της Τράπεζας

Ουδέν κακόν, αμιγές καλού.

Κλείσαμε τα 19 χρόνια...και συνεχίζουμε.

 Τράπεζα Αίματος Άσπρου-Αξιοχωρίου

  Τέτοιες μέρες πριν από 19 χρόνια με πρωτοβουλία του Π.Α.Σ. ΔΟΞΑ Άσπρου (που σήμερα δυστυχώς μας λείπει), αποφασίστηκε η επαναλειτουργία της Τράπεζας Αίματος ΆΣΠΡΟΥ με την συνεργασία του τοπικού Πολιτιστικού Συλλόγου "Ανατολική Ρωμυλία" , στην οποία μετέπειτα συνέπραξε και ο Πολιτιστικός Σύλλογος "Αμυδών" ΑΞΙΟΧΏΡΙΟΥ και έτσι συνεχίζει πλέον ως μία και ενιαία και για τα δύο γειτονικά χωριά του Δήμου μας.
  Αφορμή ήταν η απώλεια ενός πολύ αγαπητού συναδέλφου (Σιδηροδρομικού) και φίλου του αλησμόνητου Λευτέρη Γιώρτσου(22/10/1957-15/10/2006) που έδινε την "ψυχή" του για τον τόπο του και ιδιαίτερα για την “Δόξα” Άσπρου. 

  Η μεγάλη ανάγκη σε αίμα τους τελευταίους μήνες της ζωής του και μάλιστα με ομάδα αίματος -0  , ήταν η αιτία και η επιμονή του φίλου Παναγιώτη Γουδαμάνη να αναλάβω την επανασύσταση της “Τράπεζας Αίματος¨, έτσι ξεκινήσαμε με την πραγματοποίηση της πρώτης αιμοδοσίας στις 4 Φεβρουαρίου 2007, με τη συμμετοχή 28 εθελοντών αιμοδοτών.

  Άλλο ένα περιστατικό μέσα σε 40ημέρες και οι μεγάλες ανάγκες σε αίμα για την συντοπίτισσα Μαρία Αδαμίδου(14/04/1973-31/01/2023), μας ανάγκασε να πραγματοποιήσουμε δεύτερη συνεχόμενη αιμοδοσία στον Άσπρο στις 16 Μαρτίου του 2007, με την συμμετοχή άλλων 36 εθελοντών αιμοδοτών.

  Έτσι ξεκίνησε η Τράπεζα Αίματος Άσπρου-Αξιοχωρίου, με έναν αριθμό 64ων μελών εθελοντών αιμοδοτών.

  Ο πόνος και η θλίψη για την απώλεια του αγαπημένου φίλου Λευτέρη Γιώρτσου και η έγνοια για την πάσχουσα, από σοβαρή ασθένεια Μαρία Αδαμίδου, ήταν η αφορμή που μας έδωσε την δύναμη να ξεκινήσουμε αυτό το θεάρεστο και τόσο αναγκαίο για την κοινωνία μας έργο-προσφορά προς τον πάσχοντα συνάνθρωπό μας, την Τράπεζα Αίματος.

 Από τότε μέχρι σήμερα πραγματοποιήθηκαν 37 προγραμματισμένες αιμοδοσίες σε Άσπρο και Αξιοχώρι, συγκεντρώθηκαν 995 φιάλες αίματος και χορηγήθηκαν 906 φιάλες για τις ανάγκες 424 ασθενούντων συνανθρώπων μας από Άσπρο και Αξιοχώρι,σήμερα η “Τράπεζα” αριθμεί 173 μέλη εθελοντές αιμοδότες.
   Το σημαντικότατο αυτό κοινωνικό έργο οφείλεται στην άψογη συνεργασία του Πολιτιστικού Συλλόγου “Ανατολική Ρωμυλία” Άσπρου, της Τοπικής Κοινότητος Άσπρου, του Πολιτιστικού Συλλόγου “Αμυδών” Αξιοχωρίου και της Τοπικής Κοινότητος Αξιοχωρίου με τον γράφοντα και υπεύθυνο συντονισμού της “Τράπεζας Αίματος”.

 

Αριστερά ο φίλος του Λευτέρη και ιδρυτικό μέλος της Τράπεζας Παναγιώτης Γουδαμάνος, ο γράφων, ο Πρόεδρος του Συλλόγου "Ανατολική Ρωμυλία" Νίκος Πετρίδης και η Πρόεδρος της Τ.Κ. Άσπρου και μέλος της Τράπεζας Αίματος Σταυρούλα Γιαννακίδου.

 

Το υπ. αριθμόν 100 μέλος της Τράπεζας μας και κόρη του αείμνηστου Λευτέρη,

 κ. Μαρία Γιώρτσου (με ομάδα αίματος -0 ),

 δίνει το αίμα της για τον πάσχοντα συνάνθρωπό μας.

38η Αιμοδοσία. 

  Την Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026 στο Πολιτιστικό Κέντρο του Άσπρου, από τις 10:00 μέχρι και τις 12:30 θα πραγματοποιηθεί η 38η Αιμοδοσία των μελών της "Τράπεζας Αίματος" Άσπρου - Αξιοχωρίου.

   Καλούνται τα μέλη και όσοι επιθυμούν να γίνουν μέλη της Τράπεζας να προσέλθουν τις συγκεκριμένες ώρες και στο χώρο, για να προσφέρουν λίγο από το αίμα τους, για τον πάσχοντα συνάνθρωπο μας.
  

   Τα τηλέφωνα επικοινωνίας με τους υπευθύνους 

αναγράφονται στο κάτω μέρος της αφίσας.

 

 

Χρέος όλων όσων μπορούν να ΠΡΟΣΕΛΘΟΥΝ.

Αθανασιάδης Βασίλης       

Υπεύθυνος Συντονισμού     

της Τράπεζας Αίματος.      

Εκεί ψηλά στα σύνορά μας, στο Χαμηλό.

ΧΑΜΗΛΟ 82 ΧΡΟΝΙΑ ...ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

  Την Κυριακή το πρωί στις 18 Ιανουαρίου 2026 στον Ιερό Ναό της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού του Χαμηλού θα τελεστεί το καθιερωμένο, εδώ και χρόνια, Μνημόσυνο για την ανάπαυση των ψυχών των αδικοχαμένων 20 + 5 κατοίκων του Χαμηλού και της Δογάνης, κατά τα δραματικά γεγονότα 17 και 19 Ιανουαρίου 1944.

  Τη διοργάνωση επιμελείται το Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου Χαμηλού

 “ΤΟ ΡΑΒΙΝΕ”.
 
Μετά την τέλεση του μνημοσύνου θα προσφερθούν κεράσματα που θα ετοιμάσουν και θα προσφέρουν κάτοικοι του χωριού στην Ταβέρνα “Πλάτανος” στην πλατεία του χωριού.

ΧΡΕΟΣ ΟΛΩΝ ΟΣΩΝ ΤΙΜΟΥΝ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΔΙΚΟΧΑΜΕΝΩΝ

 ΝΑ ΠΑΡΕΥΡΕΘΟΥΝ.

 Ακολουθεί περιληπτική ιστόρηση των γεγονότων

Το Χαμηλό από ψηλά.

  Ακριβώς πάνω στη συνοριογραμμή της χώρας μας, Δυτικά του Αξιού ποταμού, μπροστά και Ανατολικά του αιματοποτισμένου λόφου ΡΑΒΙΝΕ (1 Μαΐου 1917), βρίσκεται το χωριό ΧΑΜΗΛΟ, της κοινότητας ΕΙΔΟΜΕΝΗΣ, του Δήμου ΠΑΙΟΝΊΑΣ.

   Ένα ημικύκλιο Ανατολικά, Νότια και Δυτικά σχηματίζουν τα χωριά Ειδομένη, Δογάνης, Πλάγια, Φανός και Σκρά και μπροστά τους κάτω χαμηλά, “πάνω” στα σύνορα βρίσκεται ο λόφος ΡΑΒΙΝΕ και το χωριό Χαμηλό.

   Μέχρι το 1922 τα χωριά Χαμηλό, Πλάγια και Φανός κατοικούνταν αποκλειστικά από Μουσουλμάνους. Το Χαμηλό (παλαιά ονομασία Αλτσάκ) το 1904 είχε 1244 κατοίκους, τα Πλάγια (Καρασινάν) είχε 1745 και ο Φανός (Μαγιαδάγ) 3440, τα τρία αυτά χωριά μαζί είχαν 6429 κατοίκους, οι οποίοι μέχρι το 1924 στο σύνολό τους έφυγαν στη Τουρκία.

   Το 1923 ήρθαν οι πρόσφυγες (υποχρεωτική ανταλλαγή, Συνθήκη Λωζάνης, η Σύμβαση περί ανταλλαγής των Ελληνικών και Τουρκικών πληθυσμών (Χριστιανών-Μουσουλμάνων, υπογράφηκε στην Λωζάνη της Ελβετίας στις 30 Ιανουαρίου 1923) από την Ανατολική Θράκη, τη Μικρά Ασία και τον Πόντο και εγκαταστάθηκαν στα τρία προαναφερθέντα χωριά, όπως και στα περισσότερα χωριά του Νομού μας, της Μακεδονίας μας και όχι μόνο.

   Το χωριό Χαμηλό στα Βορειοδυτικά σύνορα του Νομού Κιλκίς, είναι το μοναδικό χωριό που κατοικήθηκε αποκλειστικά από Πόντιους πρόσφυγες το 1923, (44 οικογένειες, 125 άτομα) η πλειοψηφία των οποίων ήταν από την Νεοκαισάρεια (τουρκικά: Niksar, Νίξαρ) της επαρχίας Τοκάτ (Ευδοκιάς) του Πόντου και λίγες από Σαμψούντα και Τραπεζούντα.

   Στο Χαμηλό οι αφιχθέντες Πόντιοι πρόσφυγες, μέχρι το καλοκαίρι του 1924 (αναχώρηση των Μουσουλμάνων) συστεγάστηκαν και έζησαν αρμονικά με τους παλαιούς κατοίκους, οι οποίοι δεν ήθελαν να φύγουν από την περιοχή που μέχρι τότε ζούσανε και δεν είχαν προβλήματα με τους νεοαφιχθέντες πρόσφυγες Ποντίους.

ΤΟ ΡΑΒΙΝΕ

 Ο ιστορικός αιματοποτισμένος λόφος ΡΑΒΙΝΕ.  

    Ο λόφος ΡΑΒΙΝΕ, στο Χαμηλό έχει καταγραφεί στη παγκόσμια ιστορία για την πολυαίμακτη μάχη που διεξήχθη σε αυτόν την 1 Μαΐου 1917 (Α΄Π.Π. 1914-1918) και την νίκη των Ελληνικών Δυνάμεων επί των Γερμανοβουλγάρων που το κατείχαν, αυτή ήταν η πρώτη ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗ των Ελλήνων με τη στήριξη του Γαλλικού Πυροβολικού και η  απαρχή της διάσπασης του Μακεδονικού Μετώπου.

   Το όνομα του ΡΑΒΙΝΕ σαν σταθμός στην Ελληνική ιστορία είναι πασίγνωστο και αναγράφεται στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη (Αθήνα) σε πάρα πολλές επιτύμβιες στήλες και στρατόπεδα καθώς και σε οδούς πόλεων.

 

 

Από το μνημείο στην αυλή του Σχολείου, σήμερα στέγη Συλλόγου "Το Ραβινέ".

 
    Η επέτειος της Μάχης του ΡΑΒΙΝΕ γιορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Κυριακή του Μαΐου στο χωριό Χαμηλό, με την συμμετοχή Συλλόγων Κρητών και άλλων απογόνων, “των παιδιών της Εθνικής Αμύνης” .

    Το 2022 κατά τον εορτασμό της επετείου, παρέστη για πρώτη φορά αντιπροσωπεία από το Δήμο Παλαμά Καρδίτσας, συμπατριωτών του Λοχαγού Γρηγορίου Γουλιανού, που ηγήθηκε της Επίθεσης - Κατάληψης του Λόφου ΡΑΒΙΝΕ με το 2ο Τάγμα του 1ου Συντάγματος της Μεραρχίας Σερρών. 

 

27 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΡΑΒΙΝΕ… ΜΑΥΡΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ

    Στη νεότερη ιστορία μας και ιδιαίτερα κατά την κατοχή (1941-1944) συνέβησαν τραγικά γεγονότα στη περιοχή μας και συγκεκριμένα στα ακριτοχώρια του Δήμου μας Χαμηλό, Δογάνης, Πλάγια, Φανός, Σκρά και Κούπα καθώς και σε χωριά της Αλμωπίας, τα οποία πολλοί δεν τα γνωρίζουν.

    Μετά από τα συνεχή αντάρτικα χτυπήματα του Δεκεμβρίου του 1943, οι Γερμανοί από κοινού με τους Βούλγαρους συμμάχους τους αποφασίζουν να εκκαθαρίσουν τις ανταρτοομάδες του Παϊκου. Για το σκοπό αυτό κινητοποιήθηκαν Γερμανικές δυνάμεις, από τη Φλώρινα, την Έδεσσα, τα Γιαννιτσά και τη Γουμένισσα και Βουλγαρικές από τη Γευγελή και το Μοναστήρι.

   Στον τομέα των χωριών μας από Ειδομένη μέχρι Σκρά το έργο αυτό ανέλαβαν Βουλγαρικές στρατιωτικές δυνάμεις ορμώμενες από τη Γευγελή, για να εκκαθαρίσουν την περιοχή από τις λίγες μικρές ομάδες ανταρτών του ΕΛΑΣ, που δρούσαν στην περιοχή, κυρίως στο Πάικο και στην Αλμωπία και επιχείρησαν την διάνοιξη διαδρόμου μέσω των χωριών μας.

Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ

   Ήταν το πρωί της 17 Ιανουαρίου του 1944, ανήμερα της γιορτής του Αγίου Αντωνίου, ακριβώς πριν 82 χρόνια όταν ένα τμήμα δυνάμεως Τάγματος του Βουλγαρικού στρατού προερχόμενο από τη Γευγελή εμφανίσθηκε στο Χαμηλό και προέβη σε συλλήψεις αρκετών ανδρών τους οποίους οδήγησαν λίγο έξω από το χωριό, πλην όμως για άγνωστο λόγο άφησαν τους περισσότερους αφού αφαίρεσαν είδη ένδυσης, ρουχισμό και υποδήματα.

   Απ΄ αυτήν την πρώτη επιχείρηση δυστυχώς τέσσερις (4) δεν επέστρεψαν ποτέ πίσω, στις παρυφές του λόφου Ραβινέ τους εκτέλεσαν, αυτοί ήταν ο Αναστασιάδης Νικόλαος 18 ετών, ο Κόκκαλης Ιωάννης 19 ετών, ο Μουρατίδης Γεώργιος ετών 18 και ο Παντελίδης Χαράλαμπος ετών 46.

   Μετά από δύο ημέρες, τα ξημερώματα της 19ης Ιανουαρίου 1944, ένα άλλο τμήμα του Βουλγαρικού στρατού εμφανίσθηκε στα χωριά Χαμηλό και Δογάνης και προέβη σε εμπρησμούς σπιτιών, αποθηκών, στάβλων και συνέλαβαν όλους ανεξαιρέτως τους άνδρες άνω των 15 ετών που δεν πρόλαβαν να διαφύγουν στα γύρω δάση.

   Το πρώτο θύμα αυτής της ημέρας είναι ο 16χρονος Νικόλαος Παναγιωτίδης ο οποίος εκτελείται στις 09:00 το πρωί, πίσω απ΄τον Ιερό Ναό Υψώσεως Του Τιμίου Σταυρού Χαμηλού, μπροστά στους αλλόφρονες γονείς του και τα μικρότερα αδέλφια του μεταξύ των οποίων ο 7χρονος τότε Γιάννης Παναγιωτίδης (σήμερα Αξιωματικός Ε.Α.με το βαθμό του Ιλάρχου), που κατέγραψε όλα αυτά τα συγκλονιστικά γεγονότα.

   Τους συλληφθέντες άνδρες του Χαμηλού, τους οδήγησαν λίγο έξω από το χωριό κοντά στο ύψωμα Ντρομαντέρ μπροστά από τον λόφο ΡΑΒΙΝΕ, τους οποίους και εξετέλεσαν γύρω στις 14:30, οι εκτελεσθέντες εκείνη την ημέρα είναι οι παρακάτω: Ανδρεάδης Χαράλαμπος ετών 46, Ανδρεάδης Νικόλαος ετών 44, Ζυρίδης Ιλαρίων ετών 46, Κουκλίδης Κωνσταντίνος ετών 48, Κυριακίδης Ηρακλής ετών 50, Κουλαξίδης Νικηφόρος ετών 56, Κελασίδης Νικόλαος ετών 58, Κελασίδης Γεώργιος (υιος) ετών 19, Μουρατίδης Αβραάμ ετών 45, Παναγιωτίδης Χαράλαμπος ετών 46, Παπαδόπουλος Λάζαρος ετών 43, Σαββίδης Φίλιππος 45 ετών, Σερεμετίδης Σάββας 46 ετών, Τούνας Ιωάννης 17 ετών και Χαραλαμπίδης Κωνσταντίνος 28 ετών.

    Η θέση της εκτέλεσης σε εκείνο το σημείο θυμίζει πράξη αντεκδίκησης, απογόνων των ηττημένων Βουλγάρων της 1ης Μαΐου 1917, ενάντια στους αθώους κατοίκους του Χαμηλού.

   Την ίδια ημέρα στο Δογάνη εξετέλεσαν τους Ζήση Γεώργιο ετών 55, Καρανάκη Θωμά 50 ετών, Ζαφειρίου Ιωάννη 25 ετών, Μποντοζάκη Αθανάσιο 55 ετών και Φερτάκη Αθανάσιο 57 ετών.

   Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν προστάτες πολυμελών οικογενειών, ήταν μια πραγματική γενοκτονία προσφύγων από τις αλησμόνητες πατρίδες, που πάλευαν να ξαναστήσουν τη ζωή τους στο Χαμηλό και τον Δογάνη, που είχαν εγκατασταθεί εκεί το 1923.

   Παρόμοιες πράξεις εμπρησμών και δολοφονιών σε μικρότερη έκταση έγιναν και στα χωριά μας Πλάγια, Φανός, Σκρά και Κούπα.

   Αυτές εν συντομία είναι οι άγραφες ΜΑΥΡΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ των ακριτικών χωριών του Δήμου μας εκεί Δυτικά του Αξιού, που δυστυχώς πολλοί δεν τις γνωρίζουν.

 

Μνημόσυνο για τους αδικοχαμένους κατοίκους Χαμηλού και Δογάνη την 15 Ιανουαρίου 2023 στον Ιερό Ναό Υψώσεως Τιμίου Σταυρού Χαμηλού, ο αυτόπτης μάρτυρας Γιάννης Παναγιωτίδης περιγράφει τα δραματικά γεγονότα, 17 και 19 Ιανουαρίου 1944.

   Ας είναι αιώνια η μνήμη των αδικοχαμένων νεκρών κατοίκων των χωριών μας, με την ευχή να μην επαναληφθούν παρόμοια τραγικά γεγονότα και να επικρατήσει ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ και ιδιαίτερα στην πυριτιδαποθήκη των Βαλκανίων που ζούμε.

 

 Χώρος  κοιμητηρίων Χαμηλού όπου εναποτέθησαν τα οστά των δολοφονηθέντων.

Αναγράφονται τα ονόματα των 20 ανδρών νεκρών .

Στη μία πλευρά αναγράφεται ...

" Δεν ενόχλησαν κανένα, δεν μίσησαν κανένα, δεν πολέμησαν κανένα, 

πλήρωσαν με τη ζωή τους γιατί ήσαν Έλληνες.

Σε άλλη πλευρά..

"Τα τέκνα στη μνήμη των γονέων και αδερφών τους που Βούλγαροι στρατιώτες τους εκτέλεσαν αδίκαστους, χωρίς λόγο, χωρίς αφορμή, μόνο γιατί ήταν Έλληνες."

 

Στο χώρο εκτέλεσης, κάτω από το λόφο ΡΑΒΙΝΕ, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Χαμηλού "ΤΟ ΡΑΒΙΝΕ" με πρόεδρο τον κύριο Ιορδάνη Τραπεζανίδη, τον Παπα-Ηλία Ανδρεάδη, ταμία την κυρία Ιωάννα Κωνσταντινίδου , γραμματέα τον (+) Παναγιώτη Θωϊδη,μέλος την κυρία Γεωργία Ιορδανίδου και με την στήριξη των κατοίκων και πολλών φίλων ανήγειραν το Ναϊδριο του Αγίου Αντωνίου, ένα κιόσκι και περικαλλές μνημείο που αναγράφει τα ονόματα των αδικοχαμένων Χαμηλιωτών.

 

 

Το μνημείο στο χώρο της εκτέλεσης 

 

 Μνημόσυνο στο χώρο εκτέλεσης την 15 Ιανουαρίου 2012

Από αριστερά Γιάννης Παναγιωτίδης, Ιορδάνης Τραπεζανιδης, Παπα-Ηλίας Ανδρεάδης και ο αλησμόνητος Γιώργος Κωνσταντινίδης (1944 -1/1/2023)

 

Οι πρωτεργάτες της ανέγερσης του μνημείου στο χώρο εκτέλεσης.

 Φωτογραφίες από το αρχείο της κ. Ιωάννας Κωνσταντινίδη

 
Σχετικά με τα γεγονότα αναφέρονται:

α) στο βιβλίο του Γιώργου Εχέδωρου “Ιστορία του Κιλκίς” Η μεταξύ Παίκου και Κρουσίων χώρα. Σελίδες 481 έως 484.

β) στο βιβλίο του Θοδωρή Μποράκη "Κοινότης Πλαγίων - Εν Παιονία Κιλκίς"

γ) ανέκδοτα χειρόγραφα, του επιζώντος αυτόπτη μάρτυρα Γιάννη Παναγιωτίδη (Αξιωματικός Ε.Α.με το βαθμό του Ίλαρχου)

δ) Χρυσοχόου Α., "Η κατοχή εν Μακεδονία, βιβλίον δεύτερον, η δράσις της βουλγαρικής προπαγάνδας", τ. Β, 1943-1944, Θεσσαλονίκη 1950, σ. 267-273.

 

ε). Δορδανάς Σ. "Το αίμα των αθώων, αντίποινα των γερμανικών αρχών κατοχής στη Μακεδονία", 1941-1944, Αθήνα 2007, σ. 346-348.

 

στ).του δικού μας Ίντου Χρήστου, περίληψη των ιδίων γεγονότων στο "Ιστορικό Λεύκωμα Δήμου Παιονίας, από τα μυθικά χρόνια στον 21ο αιώνα", Πολύκαστρο 2023, σ. 130-132.

Αθανασιάδης Βασίλης

Ευγένιος Θεμιστοκλή Πλαλής

 

 Ευγένιος(Ευγένης) Θεμιστοκλή Πλαλής  

Δράσεις, δημιουργία και προσφορά.

  Δυο ημέρες πριν μας αποχαιρετήσει το 2025, στις 29 Δεκεμβρίου, μας αποχαιρέτησε για πάντα ένας εκλεκτός συνδημότης μας, μια σπάνια προσωπικότητα, πρότυπο ευφυΐας και δημιουργικότητας αλλά και μεγάλος ευεργέτης του τόπου μας, αυτός ήταν ο Ευγένιος Πλαλής του Θεμιστοκλή, που μας άφησε στα 85 του χρόνια.

  Ο Ευγένης, γέννημα θρέμμα της όμορφης Αξιούπολης, μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό του, τον αλησμόνητο Ανδρέα, στις αρχές της δεκαετίας του 1960, άρχισαν την επαγγελματική του δράση στο Πολύκαστρο ασχολούμενοι, με την εμπορία οικοδομικών υλικών, καυσίμων, αντιπροσωπεία καπνικών προϊόντων, την εμπορία αγροτικών προϊόντων(σιτάρια, βαμβάκια, κ.α.)και τις μεταφορές. Συνεχώς επέκτειναν τη δραστηριότητά τους με επιτυχία σε πάρα πολλούς τομείς

  Με έδρα το Πολύκαστρο και πρώτο κατάστημα (ιδιοκτησίας Ανδρέα Κουτσουβέλα) στη οδό Εθνικής Αμύνης και Μεγάλου Αλεξάνδρου (γωνία), το οποίο στη συνέχεια επέκτειναν με αγορά προς το νότιο τμήμα επί της Μεγάλου Αλεξάνδρου και ανήγειραν ιδιόκτητα κτίρια.

   Το 1974 οι αδελφοί Πλαλή ιδρύουν την ΑΡΙΑΔΝΗ Α.Ε.  η οποία εξελίχθηκε σε σύγχρονη παραγωγική μονάδα γυναικείων ενδυμάτων, με έντονο εξαγωγικό προσανατολισμό και παρουσία σε αγορές της κεντρικής Ευρώπης και ιδιαίτερα της Γερμανίας.

  Για πάνω από μια δεκαετία, η βιοτεχνία λειτούργησε σε ενοικιαζόμενο κτίριο, απέναντι ακριβώς από το "Σπίτι του Πόντου" στο Πολύκαστρο.

  Στη συνέχεια με αγορά μεγάλης έκτασης ανήγειραν ιδιόκτητες εγκαταστάσεις οι οποίες ήταν από τις μεγαλύτερες στο Νομό μας και βρίσκονταν ακριβώς κάτω από το κλειστό γυμναστήριο Πολυκάστρου.

 

Η είσοδος στην ΑΡΙΑΔΝΗ Α.Ε. νοτίως του κλειστού γυμναστηρίου.

 

Αεροφωτογραφία των εγκαταστάσεων της ΑΡΙΑΔΝΗΣ Α.Ε.

  Για πάνω από 30 χρόνια, εκατοντάδες συμπολίτες μας άνδρες και κυρίως γυναίκες εργάστηκαν στην ΑΡΙΑΔΝΗ Α.Ε. των  αδελφών Πλαλή με ιδανικές συνθήκες εργασίας και αμοιβής που γινόταν πάντα στην ώρα της. ” Έφαγαν ψωμί“ και πολλοί από εκεί πήραν και τη σύνταξή τους και ευγνωμονούν τους αδελφούς Πλαλή.

  Για την τεράστια εξαγωγική τους δραστηριότητα, κυρίως προς Γερμανία, βραβεύτηκαν επανειλημμένα από το Σύνδεσμο Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος (Σ.Ε.Β.Ε.) του οποίου ο Ευγένιος Πλαλής διετέλεσε Πρόεδρος για 2 θητείες, από το 2002 έως το 2006, ενώ το 2008 η συνολική του προσφορά αναγνωρίστηκε με την ανακήρυξή του σε Επίτιμο Πρόεδρο του Συνδέσμου Εξαγωγέων.

  Για τον εκλιπόντα, όσοι τον γνώρισαν μιλούν για έναν άνθρωπο με ήθος, συνέπεια, ευγένεια και καθαρό λόγο, έναν άνθρωπο που πίστευε στην συνεργασία, στη σκληρή δουλειά και την δύναμη του Ελληνικού επιχειρείν να σταθεί επάξια στο Διεθνές περιβάλλον.
 

Τεράστια η προσφορά, 

βοήθεια προς τον τόπο μας.

    Η ΑΡΙΑΔΝΗ Α.Ε. των  αδελφών Πλαλή, Ανδρέα και Ευγενίου, παιδιών του Θεμιστοκλή και της Αναστασίας, προσέφερε τεράστιο έργο, βοηθώντας την Εκκλησία, την υγεία, τον πολιτισμό και κάθε άλλο φορέα που παρουσίαζε αξιόλογη κοινωνική δραστηριότητα.

 Το έργο τους θα παραμείνει ανεξίτηλο στο χρόνο και αξεπέραστο για χρόνια.

  Ιερός Ναός “ Άξιον Εστί” Αξιουπόλεως.

   Η ΑΡΙΑΔΝΗ Α.Ε. των αδελφών Ανδρέα και Ευγένη κάλυψε το τεράστιο κόστος για το εκπληκτικό-πανέμορφο ψηφιδωτό της Παναγίας “ ‘Άξιον Εστί” στην νότια πλευρά του Ιερού Ναού που δεσπόζει στο χώρο της πλατείας Παύλου Μελά της Αξιούπολης.

  Οι ίδιοι κάλυψαν το κόστος του εξαίσιου ξυλόγλυπτου τέμπλου του Ιερού Ναού (πλην των εικόνων), το οποίο θαυμάζουμε όλοι σήμερα. 

  Και τέλος οι ίδιοι κάλυψαν και το κόστος της διαμόρφωσης και του εξοπλισμού της Αίθουσας Πολλαπλών χρήσεων/εκδηλώσεων στο ημιυπόγειο του Ι.Ναού, το οποίο έγινε από τους αδελφούς Πλαλή στην μνήμη των γονέων τους Θεμιστοκλή και Αναστασίας.

 

Η αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Ι. Ναού "Άξιον Εστί" 

σε εκδήλωση/ομιλία το 2025.

 

Οι φωτογραφίες των Θεμιστοκλή & Αναστασίας Πλαλή

στην αίθουσα εκδηλώσεων, γονέων των Ανδρέα & Ευγένη Πλαλή.

 Κέντρο Υγείας Πολυκάστρου

 

  Μεγάλη ήταν η προσφορά των αδελφών Πλαλή για την ταχύτερη λειτουργία του Κέντρου Υγείας Πολυκάστρου, ένα από τα καλύτερα της Ελλάδος, οι αδελφοί Πλαλή κάλυψαν το κόστος διαμόρφωσης και του εξοπλισμού του τμήματος Οδοντιατρικής.
 

Σπίτι του Πόντου, Ακριτών Πολυκάστρου.

 

Η θεμελίωση του "Σπιτιού του Πόντου" 

14 Φεβρουαρίου 1988

   Η ΑΡΙΑΔΝΗ Α.Ε. λειτουργώντας ακριβώς απέναντι από το “Σπίτι του Πόντου”, βλέποντας τον γράφοντα (τότε Πρόεδρο των "Ακριτών"), καθημερινά στο χώρο ανέγερσης του κτιρίου, κάθε εβδομάδα βοηθούσαν οικονομικά για την πληρωμή των εργαζομένων-οικοδόμων.

  17 (δεκαεπτά) καταγεγραμμένες οικονομικές προσφορές των αδελφών Πλαλή είναι στο βιβλίο όσων βοήθησαν για την ανέγερση, η προσφορά της ΑΡΙΑΔΝΗΣ Α.Ε. αγγίζει το 1.000.000 Δρχ ποσό σημαντικότατο για εκείνη την εποχή.

 

Απρίλιος 1990, ο γράφων τότε Πρόεδρος των "Ακριτών", επιδίδει τιμητική πλακέτα στον αλησμόνητο Ευγένη Θ. Πλαλή για την προσφορά της ΑΡΙΑΔΝΗΣ Α.Ε. στον Σύλλογό μας.

  Χαρακτηριστικό στις 19 Φεβρουαρίου 1989, ένα χρόνο μετά τη θεμελίωση και ενώ “ρίχναμε”  την πλάκα οροφής, ο αλησμόνητος Ευγένης μας έβλεπε απ΄το παράθυρο της Βιοτεχνίας και μόλις τελειώσαμε και κερνούσαμε τους εργάτες (συνεργείο αδελφών Μπαϊνούζη), μας έστειλε μια επιταγή με το ποσό των 200.000 Δρχ.

 

Το "Σπίτι του Πόντου" , 

 όπως φαίνεται από μπαλκόνι της ΑΡΙΑΔΝΗ Α.Ε. 

  Πώς να ξεχαστούν τέτοιες πράξεις και τέτοιοι άνθρωποι, όπως οι αδελφοί Πλαλή, Ανδρέας & Ευγένης, Ευγένης & Ανδρέας! 

  Ο γράφων, το Δ.Σ. και όλα τα μέλη των “Ακριτών” Πολυκάστρου σας ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΝ για την ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΑΣ στον Σύλλογό μας και στον τόπο μας για όσα προσφέρατε.

Αιώνια η μνήμη σας,

ελαφρύ να είναι το χώμα που σας σκεπάζει.

Βασίλης Αθανασιάδης

Επίτιμος Πρόεδρος     

Συλλόγου Ποντίων    

Πολυκάστρου και Περιχώρων

 “Οι Ακρίτες”