Αρχή κάλαντα κι αρχή του χρόνου, πάντα κάλαντα πάντα του Χρόνου

Η αρχή των καλάντων της πρωτοχρονιάς στον αλησμόνητο Πόντο.

 Κεντρική πλατεία Πολυκάστρου

 

   Αρχή του χρόνου με όνειρα και ελπίδες για κάτι καλύτερο στην υγεία, στη ζωή όλων των ανθρώπων πρώτιστα για ΕΙΡΗΝΗ και πρόοδο σε όλο τον Πλανήτη μας.

 

Καλαντάρτς, Καλαντάρης η ονομασία του Ιανουαρίου στα Ποντιακά.

Τον συναντάμε και στα ερωτικά τραγούδια του Πόντου.

* Καλαντάρτς καλή χρονία
κόρ έλα ας φιλώ σε μίαν.

* Καλαντάρτς και νέον έτος
κόρ θα παίρω σεν οφέτος

Σε όλο τον κόσμο εύχομαι ολόψυχα 

χρόνια πολλά, χρόνια καλά, 

χρόνια ευλογημένα με υγεία πρώτα απ΄ όλα

 και ειρήνη σ όλο τον κόσμο.

Υ.Γ.    Τα κάλαντα των Χριστουγέννων (24 Δεκεμβρίου) και της Πρωτοχρονιάς (31 Δεκεμβρίου) πέραν από την παραδοσιακή σημασία και την προαναγγελία των επερχόμενων χαρμόσυνων εορτών που δίνουν και ιδιαίτερο χρώμα σ αυτές είναι και μία πηγή εσόδων, για τους καλαντιστές και ιδιαίτερα για τους Πολιτιστικούς Συλλόγους, για να αντιμετωπίσουν λειτουργικά τους έξοδα και όχι μόνον.

Τα Κάλαντα πίνακας του Νικηφόρου Λύτρα 1872

Υ.Γ. 2     Κάλαντα Πρωτοχρονιάς

   Η παραμονή της πρωτοχρονιάς για τους “Ἁκρίτες” Πολυκάστρου είναι αφιερωμένη στα περίχωρα, όπου κατοικούν πολλά μέλη του Συλλόγου μας και η ομάδα των καλαντιστών μας κάθε χρόνο επισκέπτεται όλα τα ακριτοχώρια του Δήμου μας, ανατολικά του Αξιού.

   Η αρχή γίνεται πάντα από την ΚΟΡΩΝΑ και από το σπίτι του Χάρη Παναγιωτίδη και το καφενείο του χωριού(που σήμερα δυστυχώς είναι κλειστό), η συνέχεια στο ΕΙΡΗΝΙΚΟ στο καφενείο του χωριού και ακολουθούσε η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ στα σπίτια του (+)Γ. Παπαδόπουλου, (+)Γιάννη Σαουλίδη και (+)Κώστα Συμεωνίδη στο ιστορικό του καφενείο, που δυστυχώς έκλεισε και αυτό.

   Επόμενη στάση στην ΠΟΝΤΟΗΡΑΚΛΕΙΑ και σε όλα τα μαγαζιά στην πλατεία του χωριού.

   Πέμπτη στάση στην ΠΛΑΤΑΝΙΑ όπου υπάρχουν πολλά μέλη, καλάντισμα στα σπίτια των αλησμόνητων (+)Παπα-Κώστα Καρακασίδη, του (+)Παναγιώτη Ξενιτίδη, του (+)Λάζαρου Παντελίδη, του Γιώργου Ελευθεριάδη, (+)Νίκου Αμανατίδη και στα καφενεία του χωριού, που δυστυχώς σήμερα είναι και αυτά κλειστά. Σύντομα αναμένουμε να ανοίξουν νέα μαγαζιά εκεί.

   Στη συνέχεια στο ΜΙΚΡΟ ΔΑΣΟΣ στα καφενεία και στα σπίτια ιδρυτικών μελών, (+)Μένανδρου Απουσίδη, (+)Σωκράτη Ακριτίδη, Γιάννη Πετρίδη, που μας περίμεναν με πολύ αγάπη.

   Και τέλος στους ΕΥΖΩΝΟΥΣ με πρώτη επίσκεψη στο τελωνείο, αστυνομία, αφορολόγητα και στη συνέχεια στο χωριό, στα καφενεία και στο σπίτι του αλησμόνητου (+)Γιώργου Πολυχρονίδη.

Για την ιστορία καλαντιστές 24 και 31 Δεκεμβρίου 1996:

Μελη του Δ.Σ. Βασίλης Αθανασιάδης, Θεόδωρος Ασλανίδης, Νίκος Σιάνας,.
Λυράρης: Γιάννης Σπυρίδης
Παιδιά του συλλόγου (καλαντιστές): Γεώργιος Β. Αθανασιάδης, Νίκος Β. Αθανασιάδης, Νἰκος Γ. Αθανασιάδης, Δημήτρης Οδ. Βασιλειάδης, Σουζάνα Οδ. Βασιλειάδου, Βαρβάρα Β. Γεωργιάδου, Βασίλειος Γ. Εκμεκτσόγλου, Χαράλαμπος Ι. Εκμεκτσόγλου, Βικτώρια (Βίκη) Ζωσιμίδου, Αφροδίτη Καρακάλωφ,  Μακεδών Καρακάλωφ, Ελένη Κ. Κωνσταντινίδου, Ελένη Π. Λεντίδου, Αλέξανδρος Μελεκίδης, Ισιδώρα Ν. Σιάνα, Ιωάννης Ν. Σιάνας, Γεώργιος Τσακαλίδης.

(9 από τους καλαντιστές είναι παιδιά των νεοπροσφύγων από την τέως Ε.Σ.Σ.Δ. που εγκαταστάθηκαν στο Πολύκαστρο την δεκαετία του 90΄ και τα αγκάλιασε ο Σύλλογος των "Ακριτών")

Έσοδα καλάντων 600.000 ΔΡΧ.

 

Βασίλης Αθανασιάδης

 

 

 Επΐτιμος Πρόεδρος   

Συλλόγου Ποντίων  

Πολυκάστρου & Περιχώρων

"Οι Ακρίτες"         

Πέντε χρόνια ...χωρίς τον Κώστα.

Δυσαναπλήρωτο κενό…. 

     Πριν πέντε χρόνια, στις 8 Δεκεμβρίου 2019, σύσσωμη η κοινωνία της Αξιούπολης μαζί με δεκάδες συναδέλφους σιδηροδρομικούς και φίλους από όλο τον Νομό Κιλκίς, στον κατάμεστο ιστορικό Ι.Ν. του Αγίου Δημητρίου, αποχαιρετούσε έναν χαρισματικό άνθρωπο, κόσμημα της γενέτειρας του, τον αλησμόνητο Κώστα Γ. Μανασή.  

Ο ιστορικός Ι.Ν. του Αγίου Δημητρίου Αξιούπολης

     Ο Κώστας γέννημα-θρέμμα της όμορφης Αξιούπολης, εργάστηκε για πάνω από 30 χρόνια στον Ο.Σ.Ε., στους Σιδηροδρομικούς Σταθμούς Πολυκάστρου και Ειδομένης και έφυγε από τον μάταιο τούτο κόσμο ύστερα από πολυετή μάχη με την (επάρατο) νόσο. 

 Ο αλησμόνητος Κώστας στον Σ.Σταθμό Ειδομένης, με φόντο μία από τις πρώτες Ηλεκτροκίνητες μηχανές του Ο.Σ.Ε. Hellas Sprinter.

    Αστείρευτη η αγάπη για τον τόπο που γεννήθηκε. Έδωσε όλο του το είναι για την νεολαία υπηρετώντας τον αθλητισμό ως παράγοντας του Α. Σ. «Αλέξανδρος» (χάντμπολ, βόλεϊ κ.α.).

    Έδωσε το αίμα του για τον πάσχοντα συνάνθρωπο όντας πολλά χρόνια εθελοντής αιμοδότης, μέλος της «τράπεζας» αίματος Αξιούπολης. 

     Υπηρέτησε με πάθος το ερασιτεχνικό θέατρο, επί σειρά ετών, με πρωταγωνιστικό ρόλο σε πολλές παραστάσεις και με πολλές διακρίσεις, με τη Θεατρική Ομάδα της Αξιούπολης.

Από Θεατρική παράσταση, δεξιά ο αλησμόνητος Κώστας Μανασής

 

Θερμό χειροκρότημα.

Επί σκηνής η θεατρική ομάδα της Αξιούπολης.

 

Αγωνίστηκε ως πρόεδρος του Συλλόγου «ΆΞΙΟΝ ΕΣΤΙ» για την χορωδία και την όλη δραστηριότητα του Συλλόγου μέχρι το τέλος της ζωής του. Αλησμόνητη για όλα τα μέλη της χορωδίας η επίσκεψή και η εμφάνιση τους στο ιστορικό χωριό Ν. Μπελογιάνννης (των πολιτικών προσφύγων) στην Ουγγαρία.

Φωτογραφίες από εκδηλώσεις της χορωδίας

    Προσέφερε τις υπηρεσίες του ως μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου καρκινοπαθών νομού Κιλκίς «Άγιος Ευγένιος ο Τραπεζούντιος».

   Διέθεσε χρόνο και χρήμα για την συλλογή παλαιών φωτογραφιών της προπολεμικής Αξιούπολης - Βοέμιτσας και ιδιαίτερα της περιόδου του Α’ Π.Π. από Γαλλικά αρχεία, παρακαταθήκη για όσους θέλουν να γνωρίσουν την ιστορία του τόπου μας και της  ομορφιές του πριν ένα αιώνα.

 

Από έκθεση του φωτογραφικού υλικού που συγκέντρωσε ο Κώστας.

 

 Ιδιαίτερη η αγάπη του για τον μοντελισμό και τα διοράματα τρένων.

 

Έργο του Κώστα μετά από ατελείωτες ώρες προσωπικής ενασχόλησης για την δημιουργία του διοράματος. Ιδιαίτερα κατά τον τελευταίο χρόνο της ζωής του. 

   Κάθε απώλεια ανθρώπου είναι ένα μεγάλο πλήγμα  για τους οικείους, για τους φίλους για τον τόπο του.

……. όλοι μας λέμε «ουδείς αναντικατάστατος»….  και όμως εσύ ΚΩΣΤΑ με την ανιδιοτελή προσφορά σου μια ζωή για την Αξιούπολη, για την νεολαία, τον πολιτισμό, τον τόπο σου και τους ανθρώπους του…..   άφησες ένα δυσαναπλήρωτο κενό… μας λείπεις  ! Και όσο περνάει ο καιρός τόσο πιο έντονη γίνεται η απουσία σου από τα κοινωνικά και πολιτιστικά δρώμενα.

   ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ ΚΩΣΤΑ ΜΑΝΑΣΗ 

     Υ.Γ.  Τραγική ειρωνεία/σύμπτωση(;) 8 Δεκεμβρίου 2021 και ακριβώς δύο χρόνια από τον αποχαιρετισμό του Κώστα και πάλι σύσσωμη η κοινωνία της Αξιούπολης και όχι μόνο αποχαιρέτισε με πόνο ψυχής απ τον ίδιο Ναό στις 12:00 το μεσημέρι, άλλο ένα άξιο τέκνο της πόλης και του Νομού μας, τον Γιάννη Πολυχρονίδη, με τεράστια προσφορά στον πολιτισμό, στον αθλητισμό και ιδιαίτερα στην τοπική αυτοδιοίκηση ως Δήμαρχος επί τέσσερις τετραετίες.

 

     ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ ΓΙΑΝΝΗ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗ

 

 Η ανάρτησή μου αυτή, ας είναι ένα κερί στη μνήμη των σπάνιων αυτών ανθρώπων, συνδημοτών μας, με αφορμή τη συμπλήρωση 5 χρόνων από το θάνατο του Κώστα Μανασή(συνάδελφος Σιδηροδρομικός/Σταθμάρχης) και 3 χρόνων από τον θάνατο του Γιάννη Πολυχρονίδη.  

Αθανασιάδης Βασίλειος

Δυο φωτογραφίες, δυο ιστορίες.

      Εδώ και αρκετά χρόνια εκεί, στην ταβέρνα του Θόδωρου Κουταλίδη στην Αξιούπολη μία φωτογραφία μου τράβηξε την προσοχή και αναρωτήθηκα ποιοι, πότε και πού είναι αυτοί οι λεβέντες χορευτές, «Αετοί του Πόντου» που μέσα στο χιόνι χορεύουν πυρρίχιο (σέρρα).

Ρώτησα, έμαθα και το καταγράφω.

      Ήταν εκεί στα 1971 που ιδρύθηκε ο Σύλλογος Ποντίων Αξιούπολης, με πρωτεργάτες τους αλησμόνητους  Χαράλαμπο Συμεωνίδη(Λυράρης), Χαράλαμπο Ζωγράφο, Σάββα Γραμματικόπουλο, Κώστα Κεσίδη κ.α. φλογερούς Πόντιους, πρώτης και δεύτερης γενιάς Αξιοπολίτες, Δρεβενιώτες και Ισβοριώτες.

     Πρώτος στόχος του Συλλόγου ήταν η διατήρηση των παραδόσεων του Ποντιακού Ελληνισμού με κάθε τρόπο και μέσον, η δημιουργία χορευτικού τμήματος ήταν το πρώτο τμήμα που λειτούργησε, παράλληλα ακολούθησε η δημιουργία θεατρικού τμήματος κ.α.

 

 

Το θεατρικό τμήμα του Συλλόγου Ποντίων Αξιούπολης σε χιονισμένο τοπίο. 

     Ήδη μέσα στο καλοκαίρι του 1971 ήταν έτοιμο το πρώτο θεατρικό έργο με τίτλο «ας χαίρουνταν τα παιδία», το φθινόπωρο και το χειμώνα 1971-1972 δόθηκαν παραστάσεις με επιτυχία στην Αξιούπολη, στη Γοργόπη, στη Πλατανιά, στη Μεταμόρφωση, κ.α. 

   Σε όλες τις παραστάσεις το θεατρικό τμήμα των Ποντίων της Αξιούπολης, ενθουσίασε το κοινό και χειροκροτήθηκε θερμά από όλους τους Ποντίους και όχι μόνον.
  Ψυχή και σώματι και ενεργά μετέχουσα η οικογένεια του πολύτεκνου (7 παιδιά) και λυράρη του συλλόγου Χαράλαμπου Συμεωνίδη από το Δρέβενο(Πύλη).

  Ο Χαράλαμπος ήταν από τα πρώτα παιδιά προσφύγων Ποντίων που γεννήθηκε στο παλαίο Δρέβενο(Πύλη) στα 1923, με καταγωγή από την Αργυρούπολη (Γκιουμουσχανέ) της Χαλδίας του Πόντου. 

       Στη θεατρική ομάδα μετείχαν οι δύο κόρες του Χαράλαμπου Κική και Έλλη και ακόμη τα λεβεντόπαιδα (οι Αετοί του Πόντου) με καταγωγή από το Ίσβορο (Πηγή) Αξιούπολης. Νίκος Βελισσαρίδης, Γρηγόρης Σουμελίδης, Πυθαγόρας Κουταλίδης και Γιάννης Βελισσαρίδης και άλλοι από Αξιούπολη. Όπως βλέπουμε δυναμική η παρουσία του Ίσβορου(Πηγής) και του Δρέβενου(Πύλη)στο ξεκίνημα του Συλλόγου Ποντίων Αξιούπολης.

Χειμώνας του 1971 προς 1972 χιονισμένο τοπίο στην Πλατανιά

Πυρρίχιος (Σέρρα) απ΄τους "Αετούς του Πόντου" μετά την θεατρική παράσταση. 

(Φώτο πριν από 53 χρόνια)

Από αριστερά δεύτερος χορευτής ο μοναδικός επιζών σήμερα,

 Γρηγόρης Σουμελίδης του Δαμιανού. 

  Φέτος ο Σύλλογος Ποντίων Αξιούπολης συμπλήρωσε 53 χρόνια ζωής με προσφορά και δράση συνεχή στα πολιτιστικά δρώμενα της Αξιούπολης του Δήμου μας και όχι μόνο.

Πρόεδροι του Συλλόγου διετέλεσαν οι αλησμόνητοι Σάββας Γραμματικόπουλος, Κώστας Κεσίδης, Θεόδωρος Σαββίδης, Στέλιος Χορομίδης, Γιάννης Δανιηλίδης καθώς και οι Ηρακλής Τογκελίδης και Κώστας Ζηλελίδης τα τελευταία χρόνια.

26 Αυγούστου 2001

 

 

Ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά , Πόντος.

     Πριν 23 χρόνια σε ένα ταξίδι στον Αλησμόνητο Πόντο, εκεί στον ιστορικό δρόμο Τραπεζούντας – Αργυρούπολης – Ερζερούμ – Βαγδάτης και πριν στρίψουμε αριστερά στο δρόμο που οδηγεί στο μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά, σε χώρο στάθμευσης (πάρκινγκ) αυτοκινήτων, στεκόμαστε  με δέος μπροστά σε αυτό που βλέπουμε.

  

    Τέσσερις  χάλκινοι «Αετοί του Πόντου» σε φυσικό μέγεθος και ο λυράρης όρθιος χορεύουν τον πυρρίχιο χορό (Σέρρα) και μπροστά στο βάθρο ο μοναδικός επιζών σήμερα από τους «Αετούς του Πόντου του Ίσβορου» Γρηγόρης Σουμελίδης.

    Ναι……!!!! καλά διαβάσατε! Στο δρόμο που πέρασαν τον Ιανουάριο του 400 π.Χ. οι Μύριοι με τον Ξενοφώντα, οδεύοντας προς την Τραπεζούντα (προς την θάλαττα - Ελληνισμό).

   Ναί,....!!!! Στο δρόμο που πέρασε στα 622 μ.Χ. ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου, Ηράκλειος με τα στρατεύματα του και κατενίκησε τον Χοσρόη και τους Πέρσες το 628 μ.Χ. παίρνοντας και τον Τίμιο Σταυρό.

    Ναι ...!!!! Στο δρόμο από τον οποίον τον Μάιο του 1923 χιλιάδες «Ακρίτες Πόντιοι» ακολούθησαν από την Αργυρούπολη (Χαλδία), την Άρδασα και όλη την Ματσούκα τον δρόμο του ξεριζωμού οδεύοντας προς τον λιμάνι της Τραπεζούντας για την αναχώρηση για Ελλάδα(υποχρεωτική ανταλλαγή).

 

   Ναί...!!!! Αυτό το υπέροχο μνημείο, με τον Πόντιο Λυράρη και τους Πυρριχιστές βρίσκεται εκεί στην Αλησμόνητη Πατρίδα στον ηρωικό και αιματοβαμμένο Πόντο και φωνάζει είμαστε στον τόπο μας είμαστε Πόντιοι τραντέλλενες όπως και ο Σύλλογος της Αξιούπολης  "Τραντέλλενες". 

ΝΑΙ εδώ στην πατρίδα μας στην Ελλάδα δεν υπάρχει αντίστοιχο μνημείο.

Αθανασιάδης Βασίλειος                

  Επίτιμος πρόεδρος                        

« Ακριτών» Πολυκάστρου                    

 

        

 

Έμπρακτη αγάπη-συμπαράσταση στον πάσχοντα συνάνθρωπό μας.

   Την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου ολοκληρώθηκε με επιτυχία, ο προγραμματισμένος κύκλος των αιμοδοσιών για το έτος 2024, με την πραγματοποίηση της 119ης Εθελοντικής Αιμοδοσίας, των μελών της Τράπεζας Αίματος των “Ἁκριτών” Πολυκάστρου.

   Για άλλη μία φορά δεκάδες μέλη, προσήλθαν και πρόσφεραν λίγο από το αίμα τους για τον πάσχοντα συνάνθρωπό μας.

   Μεταξύ αυτών που αιμοδότησαν είχαμε τον τελευταίο μήνα 10 νέα μέλη, που ανέβασαν τον αριθμό των μελών της Τράπεζας σε 1297.

 

 Τό νέο μέλος της Τράπεζας Θεόφιλος Παναγιωτίδης από Ν. Σάντα.

Τα αιμοδοτήσαντα μέλη είναι:

Από Αξιούπολη 

Πασιατάς Δημήτριος

Από Ευζώνους
Αδαμίδης Κλ. Αδάμ

Κιαχίδης Γεώργιος

Κιαχίδης Κυριάκος

 
Από Ευρωπό 

Τσιρίκης Μάριος

Απὀ Θεσσαλονίκη
Σκαμαγκούλης Φώτης
Σκαμαγκούλης Δημήτρης

Απὀ Καστανά
Τσοπανίδης Θεόφιλος

 

Απὀ Κιλκίς
Τσακλίδης Γεώργιος

 

 

 

Ακόμη ένα νέο μέλος μας, ο κ. Γεώργιος Τσακλίδης από Κιλκίς.

Απὀ Λιμνότοπο
Μπουσμπούκης Βαγγέλης
Τσαρουχά Σουλτάνα

 

Απὀ Μεταμόρφωση 

Ευθυμιάδου Ειρήνη

 

Απὀ Μ. Βρύση 

Παυλίδης Ηλίας 

 

Απὀ Μ. Δάσος

Καϊσίδου Αντιγόνη

Κιουρτσίδης Δαμιανός

 
Απὀ Ν. Καβάλα
Σαββίδης Γεώργιος

Τσομπανίδης Κώστας

 

Απὀ Ν. Σάντα

Κωνσταντίνου Αλέξανδρος

Παναγιωτίδης Θεόφιλος 

 
Απὀ Πευκόδασος
Θεοφανίδης Σπύρος
Κιτσικίδης Αντώνης
Μασμανίδης Θεόδωρος

Παπαδοπούλου Δέσποινα

Τοσουνίδης Θ. Σάκης 

 

Απὀ Πλάγια 

Ασλανίδου Αλεξάνδρα 

Εριφάκης Αναστάσιος

Εριφάκης Γεώργιος

Απὀ Πλατανιά
Τσιτουρίδης Αβρααμ

Τσιτουρίδης Παναγιώτης

Απὀ Ποντοηράκλεια
Συμεωνίδης Κώστας

Απὀ Σιταριά
Ιορδανόπουλος Μάρκος

Χατζίδης Χαράλαμπος

Απὀ Χαμηλό
Ανδρεάδης Ανδρέας

 
Από Πολύκαστρο
Γεωργιάδης Χρήστος

Γιαννακούλη Κατερίνα

Γκαϊντατζής Δημήτριος

Γκαντίδης Κώστας
Γκαντίδου Μαρία

Γκαντζινικούδης Νίκος

Γραικού Ελένη
Δαμακούδης Παναγιώτης
Δεκουτσίδης Δημήτριος
Δελαρούδης Χρήστος

Δουκάογλου Αμαλία

Εκμεκτσόγλου Χαράλαμπος
Ευθυμιάδης Δημήτριος

Ευθυμιάδης Θωμάς
Ιωαννίδου Παυλίνα
Καμπουρούδης Δ. Ιωάννης
Κόκκα Ελένη

Κουκουσούλης Γιάννης
Κουλίνας Στέργιος
Κωνσταντίνου Λίνα
Μαρτίνη Αναστασία
Μπιλιανίδης Μπόρις

Μπιλιανίδης Αλέξανδρος
Νάντζιος Θάνος
Ουζούνη Μαρία
Παναγκασίδης Ρομάν-Γιάννης
Παπαδόπουλος Δ. Γεώργιος
Παπαδόπουλος Γ. Δημήτριος
Παπαδόπουλος Λάζαρος

Παπαδόπουλος Νεκτάριος

Παπαδόπουλος Σ. Στέργιος

Παπαιωάννου Δημήτριος
Σαριδἀκης Σίμος 

Σαρπεκίδης Γεώργιος
Τάπου Ελένη

Τσακιρίδης Π. Κώστας

Τσαγκάκης Λευτέρης

Χαμουρούδης Β. Κώστας
Χατζίδης Βασίλειος
και Χρυσανθάκη Σοφία

Ευχαριστήριο

  Ο υπεύθυνος συντονισμού και τα μέλη της Διοικούσας Επιτροπής της Τράπεζας Αίματος των “Ακριτών”, ευχαριστούν και συγχαίρουν όλα τα μέλη που προσήλθαν και αιμοδότησαν δείχνoντας για άλλη μιά φορά την αγάπη τους για τον πάσχοντα συνάνθρωπό μας, προσφέροντας λίγο από το αίμα τους.

  Ευχαριστούν το προσωπικό του Τμήματος Αιμοδοσίας του Ν.Γ.Νοσοκομείου Κιλκίς, τους Γιατρούς Νίκο Κοντογιώργου(Διευθυντή του τμήματος) και τον κ. Γεώργιο Τριανταφυλλίδη καθώς και τις κυρίες Άννα Κοτσαρή, Κυριακή Καρασαρίδου και Μαρία Τουρσίδου, Ντίνα Κουτσούκη, Ιωάννα Δροσαλάκη και Μπέτυ Βαλέτα για την άψογη για άλλη μιά φορά συνεργασία τους.

  Ιδιαίτερα ευχαριστούν τις κυρίες Μαρία Αθανασιάδου, Σοφία Αθανασιάδου, Πόπη Βαφειάδου, Σουλτάνα Γαϊτανάκη-Χαρτοματσίδου, Ντίνα Γκουγκούδη-Παπαδοπούλου, Μαρία Γουλά, Αλεξάνδρα Δαούτη, Γεωργία Ζαβουδάκη, Ραφαέλα Καρακασίδου, Τασούλα Καρακατσανίδου, Ελένη Κόκκα, Ελένη Κλαψινάκη, Χρυσάνθη Κουμαρνέτου, Ζβετλάνα Πόποβα, Ιλιάνα Σπυρίδου(τις τρείς τελευταίες για τα υπέροχα πιροσκί τους), Ελένη Μπερμπερίδου, Ντίνα Παρπουτσιάδου, Μαίρη Παυλίδου, Σταυρούλα Σαββίδου(Φαρμακοποιός, Αξιούπολη), Γιώτα Τοπαλίδου, Γεωργία Τσιτουρούδη(Ανθοπωλείο) και την κ. Δεκουτσίδου (Οπωροπωλείο) και τους κυρίους Πέτρο Βαλαβάνη, Φώτη Βασιλειάδη(Fotis Art), Δημήτριο Γ. Καρακατσανίδη, Δημήτριο Ν. Καρακατσανίδη(Ελαιοτριβείο-Λαδαριό), Γιώργο Παναγιωτίδη(Σ-Μ), Στέργιο Παπαδόπουλο, Λάζαρο Παντελίδη(Σ-Μ),Ηλία Παυλίδη(Μ. Βρύση), Θεόδωρο Σαουλίδη, Γιάννη Σιάνα, Θεόφιλο Τσομπανίδη(Καστανάς) τα αρτοποιεία Γαϊτανάκη-Συκούδη, Αφών Δεμπούδη, Αριστείδη Μπερμπερίδη και Ηλία Ν. Χαρτοματσίδη για όλα όσα ετοίμασαν και πρόσφεραν (γλυκά, πίτες, άνθη, αναψυκτικά, κ.α.) για τους αιμοδότες.

  Τέλος για άλλη μια φορά ένα μεγάλο ευχαριστώ στο μόνιμο χορηγό της Τράπεζας Αίματος των “Ακριτών” κο Μιχάλη Κιουρτσίδη (ΒΕΚ Μ. Δάσος) για την κάλυψη της δαπάνης του έντυπου υλικού(Αφίσες, κάρτες κ.α.) καθώς και την "Ἑντυποδημιουργία" του κ. Σάκη Χαμουρούδη για την πολλαπλή βοήθεια του προς την Τράπεζά μας, της οποίας και ο ίδιος είναι μέλος.

 

 Συγχαρητήρια και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες τις κοπέλες του Δ.Σ. της Νεολαίας των  "Ακριτών" Πολυκάστρου, για την πολύτιμη βοήθεια-συνεργασία καθόλη τη διάρκεια της 119ης αιμοληψίας, και ιδιαίτερα την κ. Ραφαέλα Καρακασίδου.

 

Αριστερά η νέα Πρόεδρος της Νεολαίας των "Ακριτών" κ. Έλενα Παπαχρήστου 

και δεξιά η Ραφαέλα Καρακασίδου. 

 

 

Ενημέρωση καρτών μελών αιμοδοτών από την Αντιπρόεδρο του Συλλόγου και μέλους της Διοικούσας Επιτροπής της Τράπεζας κ. Νίνα Καρακασίδου.

Άξια αναφοράς
 

* Για άλλη μια φορά (86η) αιμοδότησε ο Λάζαρος Παπαδόπουλος (Αρ.Μέλους 39) και ο Βαγγέλης Μπουσμπούκης (78η) (Αρ.Μέλους 24).

* Επόμενη Αιμοδοσία των “Ακριτών” η 120η θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 2 Μαρτίου 2025 στο "Σπίτι του Πόντου", στο Πολύκαστρο.

 

Όσα μέλη δεν μπόρεσαν να αιμοδοτήσουν, μπορούν να το κάνουν  αιμοδοτώντας σε οποιοδήποτε Κρατικό Νοσοκομείο της χώρας μας για την Τράπεζα Αίματος των "Ακριτών" Πολυκάστρου.

Κωδικός Αριθμός  11492.

 

 

Για την Διοικούσα Επιτροπή 

 

 

Βασίλης Αθανασίαδης 

Σιναπλή - Πολύκαστρο 100 χρόνια

“Λίθοι φθεγγόμενοι”...ο Παναγιώτης ο  Μαρμαράς.

 

Παναγιώτης Θ. Μαρμαράς

  Εκεί στα τέλη του 20ού αιώνα και από 1η Ιανουαρίου 1999 και μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2000, είχα την τιμή να υπηρετώ την Τοπική Αυτοδιοίκηση (Δήμος Πολυκάστρου) από τη θέση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου, με Δήμαρχο τον κο. Δημήτριο Κουλίνα.

 

   Την ίδια περίοδο μαζί με άλλους εκλεκτούς συνδημότες, τον κο Χρήστο Τσανασίδη (τότε Αντιδήμαρχο) και τον κ. Μιχάλη Ευαγγελίδη, είχαμε την ευθύνη της Διοίκησης-φροντίδας των κοιμητηρίων του Δήμου, όλων των Οικισμών από Κορώνα μέχρι Αξιοχώρι και των οικισμών της Κοινότητος Βαφειοχωρίου.

 

   Εκείνη την περίοδο έγιναν σημαντικές   παρεμβάσεις σε όλα τα κοιμητήρια, ιδιαἰτερα στα του Πολυκάστρου ολοκληρώθηκαν εργασίες στο Ναό των Κοιμητηρίων, κατασκευάστηκε το στέγαστρο με τις βρύσες στη κεντρική είσοδο(μεσαία), κατασκευάστηκαν τουαλέτες, έγινε η αρίθμηση των τάφων και γενικά ευπρεπίστηκε στο σύνολο του ο χώρος όπου αναπαύονται χιλιάδες Πολυκαστρινοί, αυτό ήταν ένα ελάχιστο χρέος τιμής προς τους προγόνους μας.

  Το Μάρτιο του 2000 και για αρκετές ημέρες προσωπικά ασχολήθηκα με την καταγραφή όλων των τάφων και των κεκοιμημένων Πολυκαστρινών, πράγμα που γινόταν για πρώτη φορά.

 

  Για την ιστορία τέλος Μαρτίου του 2000 είχα καταγράψει στα 3 τμήματα του κοιμητηρίου μας(ανατολικό, μεσαίο και δυτικό) 1681 τάφους και τα ονόματα 2282 κεκοιμημένων συμπολιτών μας, σήμερα βέβαια είναι πολύ περισσότεροι, ξεπερνούν τους 3000.

 ΛΙΘΟΙ ΦΘΕΓΓΟΜΕΝΟΙ - ΟΙ ΠΕΤΡΕΣ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΝ

Κατά τη διάρκεια της καταγραφής που πραγματοποίησα, έκπληκτος και εντυπωσιασμένος από αυτό που αντίκρισα σε αρκετούς τάφους συνδημοτών μας ΣΙΝΑΠΛΙΩΤΩΝ ήταν η μαρμάρινες πλάκες, επιτύμβιες στήλες, έργα δια χειρός του Παναγιώτη Θ. Μαρμαρά. 

 

  Γραμμένα τα ονόματα όπως ακούγονταν εκείνο τον καιρό και από κάτω όμορφες ανάγλυφες ζωγραφιές και στοιχεία από το επάγγελμα ή την ιδιότητα του κεκοιμημένου.

  Εντυπωσιακές παραστάσεις γυναικών με την παραδοσιακή Σιναπλιώτικη φορεσιά (Τσούκνα) με την “γκουμπιλίτσα” και τα “μπακίρια” να μεταφέρει το νερό, από τη βρύση του χωριού.

 

 

 Η ΔΟΥΛΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 

ΜΑΡΟΥ ΣΗΔΕΡΟΥ

ΜΠΡΟΥΣΟΥΚΟΥΔΑ

1929 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 6

  Η γυναίκα πάντα παραδοσιακά ντυμένη και με το αδράχτι στο χέρι ή το παιδί δίπλα της εφόσον η θανούσα ήταν μικρομάνα.

  Ο άντρας με τα “πουτούρια”, με τη γκλίτσα και ένα αρνί δίπλα εάν ήταν κτηνοτρόφος. Ο ίδιος με το δίσκο στο χέρι εφόσον ήταν καφετζής, με την γκαϊντα στην αγκαλιά του εφόσον ήταν ο παραδοσιακός οργανοπαίχτης, ο κυνηγός με το τουφέκι του και το σκύλο δίπλα του και ένα σωρό άλλες παραστάσεις της ζωής.

 

 

Αν και φθαρμένη η πλάκα 

μπορούμε να διακρίνουμε τον ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΤΣΙΤΟΥΡΟΥΔΗ 

με την γκάιντα του.

Απεβίωσε το 1932

 Όλα αυτά πραγματικά “έργα τέχνης” από τα επιδέξια χέρια ενός λαϊκού τεχνίτη που ζωγράφιζε- σμίλευε επί ώρες επάνω στις μαρμάρινες πλάκες, τέχνη που την εξασκούσε και στο γενέθλιο τόπο, το Σιναπλή, της Ανατολικής Ρωμυλίας, κι αυτός ήτανε ο Παναγιώτης Μαρμαράς.

 

 

Ο ΔΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΑΪΚΟΥ  ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΠΕΒΙΩΣΕ 

1937 Ι (ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ) 23

Παντοπώλης

 

 Ο Παναγιώτης γεννήθηκε το 1894 στο Σιναπλή και απεβίωσε το 1972 στο Πολύκαστρο, με την σύζυγό του Θεοδώρα (1896 - 1936) και τον πρωτότοκο γιό του Θωμά(1922-1997) εγκαταστάθηκαν στο Πολύκαστρο μαζί με την πλειοψηφία των Σιναπλιωτών το Νοέμβριο του 1924 στην οδό Ανατολικής Ρωμυλίας και Σωκράτους γωνία όπου ήταν και το εργαστήριο του.

 

 

Ο ΔΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΡΑΚΑΣΙΔΗ 

1943 ΧΙ (ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ) 2

 (Καφετζής και κυνηγός)

 

(Το τελευταίο έργο του Παναγιώτη Μαρμαρά) 

 

 Στο Πολύκαστρο απέκτησαν άλλα τρία παιδιά την Μαρία, σύζυγο του Παναγιώτη Χαμουρούδη (ψιλικατζή), την Κυριακή σύζυγο Ηλία Ζαφειρούδη (Ήλτσου) και τον Γιώργο.

 

 Ο Παναγιώτης το 1936 έχασε στα 40 της χρόνια την αγαπημένη του σύζυγο Θεοδώρα, δεν ξαναπαντρεύτηκε, αφοσιώθηκε στην ανατροφή των παιδιών του και την τέχνη του μαρμαρά.

 

 

Η ΔΟΥΛΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΠΕΝΙΟΠΗ ΚΕ Ί ΚΩΣΤΑ

ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΤΟΥ ΧΡ ΔΡΑΓΑΝΙΔΗ

1937 ΙΟΥΛΙΟΥ 21

(Αδέλφια μαθητές Σχολείου) 

 

  Τα έργα του μικρά κομψοτεχνήματα, το Μάρτιο του 2000 που κατέγραψα στο σύνολο τους ήταν 23, σήμερα Νοέμβριο 2024, δυστυχώς είναι πολύ λιγότερα και αυτό είναι πολύ λυπηρό.

 

  Αντικρίζοντας και διαβάζοντας αυτές τις πλάκες δεν είναι μὀνον η ανάγνωση αλλά κυρίως η γνώση που μας μεταδίδουν, για τις παραδοσιακές (χειροποίητες) ενδυμασίες, για τα επαγγέλματα κ.α. τα έργα του στα κοιμητήρια μας είναι από το 1925 (πρώτοι νεκροί Σιναπλιώτες) μέχρι και το 1943 η τελευταία που κατέγραψα οι οποία είναι εντυπωσιακή(καφετζής και κυνηγός).

 

  Πριν χαθούν και οι τελευταίες που υπάρχουν ακόμη, πρέπει κάποιες από αυτές σε συνεννόηση  με τους συγγενείς των κεκοιμημένων να διασωθούν και να μεταφερθούν στο χώρο του μουσείου του Συλλόγου Ανατολικορωμυλιωτών.

 Οι πρώτες που υπάρχουν ακόμα από το 1925 συμπλήρωσαν φέτος 99 χρόνια.

 

 

Τάφος στο ΣΙΝΑΠΛΗ (Σινάποβο) της Ανατολικής Ρωμυλίας 

Η ΔΟΥΛΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 

ΜΑΡΟΥ ΣΤΟΥΓΙΑΝΙΝΑ

ΚΑΜΠΟΥΡΟΥΔΑ 

Μνήμα στο Σιναπλή (φωτογραφία από τη δεκαετία1980) 

 (Φωτογραφία από την σελίδα ΣΙΝΑΠΛΗ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΡΩΜΥΛΙΑΣ)

“Λίθοι φθεγγόμενοι” είναι τα έργα του αλησμόνητου Παναγιώτη Θ. Μαρμαρά.

 Να ευχαριστήσω την κ. Μαρία Τ. Ιωαννίδου και των κ. Μιχάλη Ευαγγελίδη για τις πληροφορίες σχετικά με τον Παναγιώτη Μαρμαρά.

Βασίλειος Αθανασιάδης  

Σιναπλή - Πολύκαστρο 100 χρόνια

 Το Καζάνι του “Τσικουρνού” στο Πολύκαστρο...  το τέλος ;;;

 Ταυτισμένο με την ιστορία των Σιναπλιωτών και του Πολυκάστρου κοντά έναν αιώνα ήταν το "καζάνι" του "Τσικουρνού".

 Παλικάρι 19 χρονών ήταν το φθινόπωρο το 1928 ο Δήμος Παπασταϊκούδης “Τσικουρνός” (1909 - 1995), όταν πρωτοξεκίνησε να λειτουργεί το καζάνι του και να βγάζει τσίπουρο ή γράππα για όλον τον κόσμο που είχανε αμπέλια στο Πολύκαστρο.

    Εκεί στην τοποθεσία “Πλατανάκια” του Πολυκάστρου, σε ένα χώρο με πολλαπλούς συμβολισμούς και ιδιαίτερες αναμνήσεις για τους Ανατολικορωμυλιώτες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στο Πολύκαστρο, Σιναπλιώτες το 1924 και Ραβδιώτες το 1925.

 

Φωτογραφία: Οκτώβριος 1985 

Ο Μπαρμπα-Δήμος "Τσικουρνός" επί το έργον.

Βγάζει το τσίπουρο του αλησμόνητου Παύλου Αργυρούδη(1907-1998).

   

    Εκεί στα "πλατάνια" και την ιστορική βρύση, δίπλα στο ακάλυπτο ρέμα ήταν στημένη η παράγκα του Μπάρμπα-Δήμου για πάνω από 70 χρόνια, στη συνέχεια και μετά την επικάλυψη του ρέματος μετεγκαταστάθηκε δυτικά του Πολυκάστρου στη περιοχή που σήμερα είναι το 3ο Δημοτικό Σχολείο και το 3ο Νηπιαγωγείο.

   Από το 2010 μέχρι και το 2022 λειτοὐργησε σε δικό του ιδιόκτητο χώρο (ακτημονικό χωράφι) ακριβώς κάτω από τα παλιά σφαγεία του Πολυκάστρου (σήμερα όρχος οχημάτων του Δήμου Παιονίας).

 

 

Ο ιδιόκτητος χώρος που λειτούργησε το καζάνι απ΄το 2010 έως το 2022

Το ιστορικό καζάνι του "Τσικουρνού"

Στις νέες εγκαταστάσεις σε ιδιόκτητο χώρο. 

Φωτογραφίες:  Γ.Ζ. -  Οκτώβριος 2021

   Μετά το θάνατο του Μπάρμπα-Δήμου(1995), τη λειτουργία και την συνέχεια της παράδοσης συνέχισαν οι γιοί του (+)Παναγιώτης και (+)Γιάννης και τα τελευταία χρόνια το καζάνι λειτούργησε ο +Δήμος Π. Παπασταϊκούδης ("Τσικουρνός" όπως και ο παππούς του) μαζί με τον αδερφό του +Πέτρο, οι οποίοι δυστυχώς έφυγαν πρόωρα απ΄τη ζωή.

  Τον τελευταίο χρόνο και λόγω ασθένειας του Πέτρου, τον Δήμο βοηθούσαν, ο φίλος του Νικόλας Ι. Ρουκούδης και ο +Γιώργος Μπερμπερίδης. 

 Μετά το θάνατο του Πέτρου αλλά και του Δήμου εδώ και δύο χρόνια το καζάνι σταμάτησε να λειτουργεί, με συνέπεια στο Πολύκαστρο να μη λειτουργεί κανένα καζάνι και όσοι Πολυκαστρινοί βγάζουν ακόμη τσίπουρο ή γράππα, αναγκάζονται να πηγαίνουν στην Ποντοηράκλεια, στον Φανό, στα Πλάγια, στο Χαμηλό, στο Στάθη, στον Ευρωπό, στη Γουμένισσα και όπου αλλού υπάρχει καζάνι.

 Δυστυχώς η ιστορία με το καζάνι του " Τσικουρνού"  για το Πολύκαστρο φαίνεται ότι τελειώνει, προσωπικά επικοινώνησα με εγγόνια και δισέγγονα του αλησμόνητου Μπάρμπα-Δήμου  "Τσικουρνού" και μου είπαν ότι δεν προτίθενται να το λειτουργήσουν, λόγω πολλαπλών ασχολιών τους με άλλα επαγγέλματα, ακόμη μου δήλωσαν ότι δεν ενδιαφέρθηκε κανείς να το νοικιάσει ή ακόμη και αγορά για να το λειτουργήσει.

  Είναι κρίμα να κλείσει έτσι άδοξα η ιστορία του "καζανιού" του Τσικουρνού, πού από το 1928 έδινε τη δυνατότητα απόσταξης και για την παραγωγή τσίπουρου ή γράππας στους κατοίκους της περιοχής μας, ιδιαίτερα τους Ανατολικορωμυλιώτες (Σιναπλιώτες και Ραβδιώτες) που όλοι τους είχαν αμπέλια.

  Κάθε χρόνο και για δύο μήνες τουλάχιστον (Οκτώβρη και Νοέμβριο) η έντονη μυρωδιά της απόσταξης αλλά και των ψητών από τις παρέες που μαζεύονταν γύρω από το καζάνι του Τσικουρνού, έδινε ζωή και άλλο χαρακτήρα εκεί στην ιστορική θέση "Πλατανάκια".

  Εκεί στην παλιά θέση “Πλατανάκια” σημαντική για τους Ανατολικορωμυλιώτες σήμερα στέκει πανέμορφο το κτίριο-στέγη του Συλλόγου Ανατολικορωμυλιωτών Πολυκάστρου με χώρους για την λειτουργία των τμημάτων του Συλλόγου και εκδηλώσεων, ενώ στον επάνω όροφο υπάρχει το άρτια οργανωμένο λαογραφικό μουσείο με πλήθος χρηστικών αντικειμένων από όλο το φάσμα της ζωής και των ασχολιών των προγόνων τους το οποίο αξίζει να επισκεφθούν όλοι.

 

Το στολίδι κτίριο - στέγη του Συλλόγου Ανατολικής Ρωμυλίας Πολυκάστρου.

Εδώ, στη θέση "Πλατανάκια" ήταν η ιστορική βρύση του χωριού, εδώ ήταν και το καζάνι του "Τσικουρνού" εδώ και το πρώτο καροποιείο του Μπληγουρούδη Χρ. Στέργιου (1894 - 1946) στο οποίο έμαθαν την τέχνη του καροποιού πολλοί Σιναπλιώτες.

  Με αφορμή  τον εορτασμό των 100 χρόνων (1924 - 2024) από την εγκατάσταση των "Σιναπλιωτών" στο Πολύκαστρο, σκέψη μου και πρόταση μου προς το Δ.Σ. του Συλλόγου "Ανατολικορωμυλιωτών" Πολυκάστρου, είναι να έρθει σε επαφή με τους κληρονόμους του "Τσικουρνού" για την απόκτηση του καζανιού και την τοποθέτηση του στον χώρο του μουσείου του Συλλόγου, εκεί στον τόπο όπου λειτούργησε για δεκαετίες και έγραψε τη δική του ιστορία, εκεί στα "Πλατανάκια" όπου σήμερα βρίσκεται το πανέμορφο κτίριο - στέγη και στολίδι της πόλης μας, του Συλλόγου "Ανατολικορωμυλιωτών".

Βασίλης Αθανασιάδης